எத்தனை பாரதிகள்!
எத்தனை கலாம்கள்!
எத்தனை சச்சின்கள்!
எத்தனை கல்பனா சாவ்லாக்கள்!
முளையிலே கிள்ளிவிட்ட
கருகிய மொட்டுக்களாய்
கண்களில் ஈரத்துடன்,
ஒலிம்பிக்கின் எதிர்கால மெடல்களும்
ஒழுகிய மூக்குடன்,
வெடிமருந்தின் நிழலிலே
வாடிய முகத்துடன்,
வாழ்க்கையை தொலைத்துவிட்ட
வேதனையில் வெறுப்புடன்,
பிஞ்சுக்குழந்தையின்
பஞ்சுகை செய்த
பட்டாசும் மத்தாப்பும்
வானில் பறக்கும் ராக்கெட்டும்
வண்ணமய வெடிகளும்
வேண்டாமே எனக்கென்றும்!
இயலாது என்னால்
இனியும் வெடிவெடிக்க!
எத்தனை கலாம்கள்!
எத்தனை சச்சின்கள்!
எத்தனை கல்பனா சாவ்லாக்கள்!
முளையிலே கிள்ளிவிட்ட
கருகிய மொட்டுக்களாய்
கண்களில் ஈரத்துடன்,
ஒலிம்பிக்கின் எதிர்கால மெடல்களும்
ஒழுகிய மூக்குடன்,
வெடிமருந்தின் நிழலிலே
வாடிய முகத்துடன்,
வாழ்க்கையை தொலைத்துவிட்ட
வேதனையில் வெறுப்புடன்,
பிஞ்சுக்குழந்தையின்
பஞ்சுகை செய்த
பட்டாசும் மத்தாப்பும்
வானில் பறக்கும் ராக்கெட்டும்
வண்ணமய வெடிகளும்
வேண்டாமே எனக்கென்றும்!
இயலாது என்னால்
இனியும் வெடிவெடிக்க!
